An 9ú lá agus an lá deireanach, 4 Meitheamh, 2003

Ar an lá deireanach, chuaigh muid ar ais go Calafort Ros Láir. Ar an drochuair, chuaigh an t-am thart i bhfad ró-thapa, agus níl mé réidh le himeacht fós. Ach rud amháin atá cinnte agam: BEIDH MÉ AR AIS !

Tá a fhios agam gur thosaigh mé le hard-ionchais, ach tá siad sáraithe go minic. Is tír álainn í le daoine an-deas. Rud eile a chuir spéis orm ná suaimhneas na ndaoine, is cuma cad a tharlaíonn - rud atá thar a bheith ionmholta!

Ar an mbealach chuig an mbád farantóireachta, rinneamar stad i Loch Garman, shiúlamar beagán, agus bhí rud éigin le hithe againn. Ansin bhí an chuid dheireanach den turas i mbliana romhainn – a leithéid de thrua! :-((

D’éirigh linn cúpla pictiúr a thógáil ag an gcalafort agus slán a fhágáil le Matt. Bhí sé ina laethanta saoire an-taitneamhach agus faisnéiseach, eagraithe go sármhaith agus dea-smaoinithe – gach creidiúint do Matt.

@Matt: Cé gur sheol mé na pictiúir a gealladh chugat, geallaim duit go mbeidh mé ar ais cinnte!!! Feicfidh mé go luath thú agus fan sláintiúil!